Archiwum autora: tatamaracje

Wczoraj Franki schodząc rano na klatce schodowej potknął się i runął cztery schodki w dół. Na szczęście był tak grubo ubrany, że nic mu się wielkiego nie stało. W zasadzie nic, bo na wardze pojawiło się opuchnięcie i małe zaczerwienienie. … Czytaj dalej →

Wczoraj odbierając dzieci z przedszkola dowiedziałem się, że odbyło się muzyczne przesłuchanie wszystkich przedszkolaków. Przyszedł pan ze szkoły muzycznej w poszukiwaniu młodych talentów. – I co, coś wam powiedział ten pan? – dopytywałem się z ciekawości. Zo kiwnęła przecząco głową. … Czytaj dalej →

Kolejny w tym miesiącu wydłużony weekend za nami. Dzieci są już w przedszkolu, no i dobrze. Przez weekend mieliśmy z Miszą mnóstwo roboty w związku z pomysłami naszych pociech. Zaczęło się od Frankiego i jego koncepcji zbudowania strzelby.– Tata, zrobisz … Czytaj dalej →

  Ten rysunek dostałem od Zo na imieniny. Pierwszy z lewej (w okularach), to ja. Obok mnie Misza, dalej Zo i Franki.

Franki mimo skończonych pięciu lat nadal ma problemy z odróżnieniem pojęć czasowych. Wczoraj na przykład zapytał się mnie, kiedy będą znowu kasztany. Odparłem, że za rok.– Hura! – wykrzyknął uradowany – To już niedługo!Dla Frankiego rok oznacza niezbyt odległy czas … Czytaj dalej →

Franki zaczął przesadzą z ilością pochłanianych słodyczy. Jego ulubiony tekst, zwłaszcza w okolicach kolacji to:– Jestem taki głodny…– To zrobię ci kanapkę – woła z kuchni rozradowana Misza.– Nieee… – odpowiada syn nasz ukochany. – Zjadłbym raczej coś słodkiego.Słodkie to … Czytaj dalej →

Zo poprosiła bym w jej imieniu napisał kilka ciepłych słów o Doris. Dobrze, podejmę się tego niezwykłego zadania. Z głębokim żalem przyjęliśmy wszyscy wiadomość o tym, że Doris odeszła od nas na zawsze. Jak ujęła trafnie Zo, to bardzo smutna … Czytaj dalej →

Zo traci kolejne zęby. Tym razem w najbardziej widocznej części zgryzu, czyli z samego frontu. Wygląda przekomicznie bez dwóch górnych siekaczy i muszę się przyzwyczaić do widoku szczerbatego uśmiechu mojej córki. Sam się zresztą walnie przyczyniłem to tego stanu. A … Czytaj dalej →

Z cyklu zdarzyło się kiedyś: Po powrocie z pracy Misza zastała Zo siedzącą na łóżku z opuszczonymi na stopach spodniami od piżamy.– Zosiu, jak ty się ubrałaś?– Bo było mi zimno i nogi mi się trzęsiły. Franki woła do Zo:– … Czytaj dalej →

Dzieci są w zasadzie na chorobowym. Przeziębienie. W rzeczywistości po tym, jak rozrabiają w domu, sądzić by można, że nic im nie jest.W niedzielę było słonecznie. Poetycko ujmując – złota polska jesień. Aż żal było przetrawić cały dzień na siedzeniu … Czytaj dalej →