Archiwum kategorii: Bez kategorii

To niesamowite w jakim tempie Franki oponowuje sztukę jeżdżenia na rowerze. Jeszcze dwa tygodnie temu płakał, że on nigdy nie wsiądzie na rower i że nigdy nie nauczy się jeździć na dwóch kółkach, a teraz zasuwa jak szalony i wykrzykuje, … Czytaj dalej →

Jak Polska długa i szeroka przez pięć dni trwała wielka majówka z grillem w tle. Kto mógł ruszał w plener, na działki, nad morze lub w góry. A my w składzie dwóch rodzin i dziadka tradycyjnie już udaliśmy się do … Czytaj dalej →

Nareszcie można było wyciągnąć z garażu rowery, odkurzyć, nasmarować i napompować im opony. W niedzielę zacząłem przygotowywać się do pierwszej w tym roku jazdy. Niestety z powodu przeziębienia Franki nie mogł uczestniczyć w inauguracji sezonu rowerowego. Wycieczkę urządziliśmy więc we … Czytaj dalej →

W niedzielę była ładna ciepła pogoda. W sam raz na spacer, albo marsz. A skoro był organizowany marsz dla życia, nie mogło nas na nim zabraknąć. Pojechaliśmy więc do miasta i staliśmy się uczestnikami tego wielkiego, radosnego marszu. Franki był … Czytaj dalej →

Wspominałem już wcześniej (,,Piszemy scenopis” i ,,Być jak Pippi”), że nasza Zo żywi wyraźne zainteresowania sztuką teatralną. Nawet bardziej niż jako aktorka sprawdza się w roli organizatora przedstawienia, czyli reżysera, scenarzysty, scenografa i kostiumologa w jednym. Wystarczy jej rzucić hasłowo … Czytaj dalej →

Do świąt Wielkanocy przygotowywaliśmy się i fizycznie i duchowo. Wszyscy. Jeżeli chodzi o ten wysiłek fizyczny to proporcja w skali rodzice – dzieci wyglądała jak 90 do 10%. Nasze potomstwo mimo usilnych namów ograniczyło się jedynie do pobieżnego uprzątnięcia swoich … Czytaj dalej →

Z okazji Świąt Wielkiej Nocy radości, pokoju i rodzinnego ciepła życzy wszystkim czytelnikom blogu Czwóreczka wraz z Zającem

Poniedziałek rano. Wcześnie rano. Zapowiadało się, że będzie ciężko. Powrót do szkoły po tak długim czasie przerwy chorobowej rodził moje obawy, czy nasze kochane dzieciaki uda się znowu przestawić na tor szkolnej rutyny. Tymczasem pełne zaskoczenie. Zo budzi się radosna … Czytaj dalej →

Zo i Franki wrócili wczoraj do szkoły. Po przebyciu licznych chorób, strawieniu klikunastu gorączek i w wypiciu kilku litrów lekarstw na wszelkie dolegliwości oboje zostali doprowadzeni do jako takiego stanu, który kwalifikował ich jako zdolnych do wypełniania w całości obowiązku … Czytaj dalej →

Dla potomnych. Postanowiłem umieścić w tym miejscu zdjęcie z dzisiejszego mojego spaceru z Zo. Gdyby ktoś po latach chciał sprawdzić co takiego ciekawego robiliśmy na przednówku wiosny, to poniższe zdjęcie będzie świadczyło samo za siebie. Co robiliśmy? Lepiliśmy bałwana.